Ο πρώτος σκόπελος, αυτός της πρόκρισης από τη φάση των ομίλων του EURO 2020, επιτεύχθηκε. Ωστόσο, ο βαθμός που πήρε η Αγγλία απέναντι σε Κροατια, Σκωτία και Τσεχία, δεν είναι υψηλός και μεγάλο μερίδιο ευθύνης γι’αυτό φέρει ο Γκάρεθ Σάουθγκεϊτ.

Ο ομοσπονδιακός εκλέκτορας των «τριών λιονταριών», είδε την ομάδα να σκοράρει με το σταγονόμετρο στα δυο από τα τρία παιχνίδια του τετάρτου ομίλου (1-0) στο  EURO 2020 και να μένει στο μηδέν απέναντι στους μαχητικούς, αλλά δεδομένα περιορισμένης δυναμικότητας Σκωτσέζους.

Μια κακή ημέρα όμως δεν αποτελεί πρόβλημα σε ένα τουρνουά που δίνει τη δυνατότητα στα μεγαθήρια να βελτιωθούν στην πορεία. Ο προβληματισμός εντοπίζεται στις επιλογές του Άγγλου κόουτς, ο οποίος άφηνε με περισσή άνεση τον Τζέιντον Σάντσο εκτός πλάνων, αλλά και τον Μάρκους Ράσφορντ.

Δυο ποδοσφαιριστές που εφόσον θα χρησιμοποιούνταν, ενδεχομένως να ξεκλειδώναν τον Χάρι Κέιν. Μιλάμε εξάλλου για δυο περιπτώσεις που σε Ντόρτμουντ και Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ αντίστοιχα έκαναν τους συμπαίκτες τους ευτυχισμένους. Ο Σάντσο μοίρασε 20 ασίστ στους Βεστφαλούς, ενώ ο άσος των «κόκκινων διαβόλων» είχε 15.

Ουσιαστικά μιλάμε για μια ανεκμετάλλευτη… προίκα που είτε καθόταν στον πάγκο, είτε έμεινε εκτός αποστολής (Σαντσο με Σκωτία), είτε αγωνίστηκε ελάχιστα.

Οι φθηνές δικαιολογίες

Πραγματικά άβυσσος η ψυχή και το μυαλό του Σάουθγκεϊτ, ο οποίος περιορίστηκε σε φθηνές δικαιολογίες για τη μη χρησιμοποίηση του αστέρα της Ντορτμουντ.

Η δικαιολογία του νεαρού της ηλικίας για έναν παίκτη που αγωνίζεται σε τοπ επίπεδο εδώ και μια τριετία όχι μόνο είναι άτοπη, αλλά παράλληλα προκαλεί ανησυχία για τη διαχείριση του ρόστερ που θα κάνει στη συνέχεια του EURO 2020.  Για παράδειγμα ο συμπαίκτης του Σαντσο στην Ντόρτμουντ, Τζουντ Μπέλιγχαμ, πήρε χρόνο συμμετοχής έχοντας συνεισφέρει πολύ λιγότερο στους «κιτρινόμαυρους» ενώ είναι και 3 χρόνια νεότερος από εκείνον.

Οι αντίπαλοι θα δυσκολέψουν απότομα στην επόμενη φάση και με παίκτες εκτός ρυθμού, η κατάσταση μπορεί εύκολα να στραβώσει.

Κι όταν στραβώσει, δεν γίνεται να επαφίεται μόνο στις επιθετικές ορέξεις του Ραχίμ Στέρλινγκ. Αυτή η διαχείριση στερεί λύσεις από την Αγγλία που μπορούν να αποδειχθούν πολύτιμες όταν… σφίξουν τα γάλατα.

Το «λίφτινγκ» στην προσέγγιση του τεχνικού των Άγγλων κρίνεται επιτακτικό. Ειδάλλως, το πιθανότερο σενάριο θα είναι το «it’s coming home» να παραμείνει απλώς ως ένας ύμνος αφιερωμένος στην ουτοπία της κατάκτησης μιας μεγάλης διοργάνωσης.