Ήταν πρόσφυγας, αυτοδίδακτος, και δεν σπούδασε ποτέ. Κι όμως, ο Σκαρλάτος Βυζάντιος έγραψε τα πρώτα ελληνικά λεξικά. Από τα έργα του ξεκίνησε η Ελλάδα να βρίσκει τη φωνή της.
Μέσα στην καρδιά της Αθήνας, μόλις πέντε λεπτά από το Σύνταγμα, υπάρχει ένα μέρος που κράτησε ζωντανή την ιστορία της ανθρωπότητας. Εδώ γεννήθηκε η Δημοκρατία, εδώ δίδασκε ο Ζήνων, εδώ απολογήθηκε ο Σωκράτης. Η Αγορά δεν ήταν απλώς μια πλατεία. Ήταν ο νους της πόλης.
Δεν ήθελε να βγάλει πρωταθλητές. Ήθελε να γυμναστούν όλα τα παιδιά της Ελλάδας. Και το κατάφερε.
Ένας Ιταλός κόμης άφησε πίσω του τη γλώσσα και την πατρίδα του για να πολεμήσει στην Ελλάδα και να δώσει τη ζωή του για την ελευθερία, δείχνοντας τη δύναμη των ιδανικών που ξεπερνούν τα σύνορα.
Στην Παναγία Χρυσοκέφαλο στέφονταν αυτοκράτορες και τάφηκαν βασιλείς. Τώρα είναι τζαμί, και το ψηφιδωτό της δάπεδο έχει καλυφθεί με τσιμέντο. Έμεινε όμως στη μνήμη.
Φοιτητής της Νομικής, λεπρός, εξόριστος στη Σπιναλόγκα. Ο Επαμεινώνδας Ρεμουντάκης δεν σιώπησε.
Ένα παλάτι χτισμένο με γαλλική αρχιτεκτονική στη Θεσσαλία, που έκανε τους ταξιδιώτες να νομίζουν ότι βρίσκονται στο Παρίσι. Ήταν το σαράι του Βελή Πασά. Και χάθηκε για πάντα.
Η Κλεοπάτρα Σελήνη δεν ήταν απλώς μια πριγκίπισσα. Ήταν το πιο ισχυρό χαρτί της ελληνιστικής Ανατολής.
Ήταν μια κοπέλα δεμένη σ’ έναν βράχο. Σήμερα είναι αστερισμός. Κι αν κοιτάξεις ψηλά, θα τη δεις ακόμα εκεί, να λάμπει ανάμεσα στα άστρα και να κρύβει μέσα της έναν γαλαξία.
Δεν ήταν στην Αθήνα ούτε στο Ναύπλιο. Η διακήρυξη της ανεξαρτησίας γράφτηκε στο Άστρος, κάτω από τα δέντρα, από ανθρώπους που πίστεψαν στην Ελλάδα πριν υπάρξει Ελλάδα.