×

Sportime BET

ΠαραFootball

Editorial

Στοίχημα

Γαλλία: Εκπροσωπώντας μια ολόκληρη ήπειρο


    Άγγελος Ρουχωτάς



Το Μουντιάλ της Ρωσίας δεν ήταν… ευγενικό με τις αφρικανικές ομάδες. Οχι για το λόγο που υπήρχε φόβος πριν την διοργάνωση, τα ρατσιστικά κρούσματα. Τέτοια δεν υπήρξαν (ευτυχώς) ούτε για δείγμα. Για ποδοσφαιρικούς λόγους. Ούτε μία ομάδα της «μαύρης ηπείρου» δεν κατάφερε να περάσει στη νοκ άουτ φάση.

Ωστόσο υπάρχει μία που έχει φτάσει μέχρι τον τελικό της Μόσχας και εκπροσωπεί κάτι περισσότερο ένα έθνος, τις ελπίδες μιας ολόκληρης ηπείρου. Η Γαλλία είναι η πιο πολυπολιτισμική ομάδα της διοργάνωσης, η… έκτη αφρικανική ομάδα και η καλύτερη. 15 από τους 23 παίκτης της αποστολής των «τρικολόρ» έχουν ρίζες στην Αφρική. Η γενιά τους είναι βέβαια παιδιά μεταναστών, οι ίδιοι έχουν (στην πλειοψηφία τους) γεννηθεί και μεγαλώσει στην χώρα την οποία εκπροσωπούν επάξια στο Παγκόσμιο Κύπελλο.

Το όμορφο στην περίπτωση των Μανταντά (Κονγκό), Ουμτιτί (Καμερούν), Καντέ (Μάλι), Ματουιτί (Ανγκόλα), του Εμπαπέ (Αλγερινή μητέρα, Καμερουνέζος πατέρας) και των υπολοίπων είναι πως δεν έχουν απορρίψει πολιτισμικά τις ρίζες τους. Τις κουβαλούν μαζί τους και αυτό δίνει στην Γαλλία αυτή την διαφορετικότητα.

Μετά την πρόκριση επί της Αργεντινής, ο Κιμπεπέ πόσταρε στο Instagram βίντεο με τους Πογκμπά, Μεντί και Γκριεζμάν να χορεύουν το «Seka Seka», τραγούδι του Κονγκολέζου DJ Marechal. Και δεν είναι μόνο αυτό. Μετά από τα γκολ τους στο Μουντιάλ, παίζει συνήθως το τραγούδι «Magic in the Air» από τους Ιβοριανούς Magic System. Κομμάτι που τους συνοδεύει ως εθνική ομάδα από το 2014, όταν είχαν ξεπροβοδίσει για την Βραζιλία με αυτό σε ένα πάρτι.

 

«ΤΟ ΚΑΜΕΡΟΥΝ ΔΙΝΕΙ ΤΗΝ ΠΡΟΚΡΙΣΗ ΣΤΟΝ ΤΕΛΙΚΟ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ»

Αυτός ήταν ο τίτλος εφημερίδας στο Καμερούν την επομένη της νίκη επί τους Βελγίου χάρη στην κεφαλιά του Ουμτιτί. Η πρόκριση πανηγυρίστηκε στη χώρα όχι μόνο επειδή συμμετείχε σε αυτή ενεργά ένα δικό τους παιδί, αλλά επειδή ουσιαστικά η Γαλλία είναι η δεύτερη εθνική που υποστηρίζουν. Σε αυτό βοηθά και το γεγονός πως το λαμπρότερο αστέρι αυτή της ομάδας, ο Εμπαπέ, φέρει το ίδιο επώνυμο με τον Σαμουέλ Εμπαπέ Λεπέ, θρύλο για το ποδόσφαιρο του Καμερούν στα ‘60s.

 

ΜΙΝΤΙΑΚΗ… ΑΠΟΙΚΗΣΗ ΣΤΟ ΜΑΛΙ

Παρότι για τον υπόλοιπο κόσμο είναι ο ποδοσφαιριστής που απλά δεν μπορείς να αντιπαθήσεις γιατί έχει πάντα ένα μεγάλο χαμέγελο στο πρόσωπό του, ο Καντέ δεν είναι ιδιαίτερα δημοφιλής στο Μάλι. Απέρριψε βλέπετε την εθνική ομάδα, περιμένοντας κλήση από τη Γαλλία. Δικαιώθηκε. Άλλωστε η προβολή του ποδοσφαίρου της Γαλλίας είναι εντονότατη στη χώρα.

Ως πρώην αποικία τα Canal+, Radio France International και Agence France-Presse κυριαρχούν στα media, δημιουργώντας ένα άκρως φιλογαλλικό κλίμα. Ακόμα και ιστορικά υπάρχουν σύνδεσμοι, αφού οι ντόπιοι βοηθήθηκαν από το γαλλικό στρατό για να ανακτήσουν το βόρειο τμήμα της χώρας.

 

ΚΟΝΓΚΟΛΕΖΙΚΗ ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΙΑ

Παρότι η Δημοκρατία του Κονγκό ήταν αποικία του Βελγίου, η γαλλική κουλτούρα είναι αυτή που έχει αφήσει την επιρροή της περισσότερο. Στους «τρικολόρ» έχουν τους πιο πολλούς εκπροσώπους. Κιμπεπέ, Ενζονζί, Ματουιντί (από την πλευρά της μητέρας του) και Μανταντά έχουν ρίζες στον Κονγκό. Κι αν για τους υπόλοιπους δεν υπάρχει μουρμούρα, στον Ενζονζί δεν συγχωρούν που απαρνήθηκε την πατρίδα του πατέρα του, περιμένοντας μέχρι τα 28 του την κλήση από τη Γαλλία.

 

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ, Ο ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΑΛΓΕΡΙΝΩΝ ΚΑΙ ΤΟ… ΜΙΣΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΑΛΛΙΑ

Αν υπάρχει μια χώρα της Αφρικής που θέλει να δει τη Γαλλία να αποτυγχάνει οικτρά στον τελικό του Μουντιάλ, είναι η Αλγερία. Έχει τους λόγους της. Από την πόλεμο και την βίαιη εισβολή στα εδάφη της πριν 132 χρόνια που εκτρέφει ακόμα τα μίση, μέχρι σύγχρονους ποδοσφαιρικούς.

Ο Ναμπίλ Φεκίρ έγινε τελευταία «μήλο της έριδος», επιλέγοντας να αρνηθεί την κλήση στην εθνική Αλγερίας και εν συνεχεία να αγωνιστεί με τη Γαλλία. Η «Μασσαλιώτιδα» φέρνει άσχημες αναμνήσεις στις παλιότερες γενιές, αλλά Νασρί και Μπενζεμά μόχθησαν ώστε να αγωνιστούν υπό τους ήχους της και έως ότου «κοπούν». Οι δύο πιο γνωστοί… Γαλλοαλγερινοί, μετά τον Ζιντάν, που τίμησαν τα «τρικολόρ». Ο Νασρί αποκλήστηκε από την αποστολή του Μουντιάλ της Βραζιλίας και εν συνεχεία ανακοίνωσε πως αποσύρεται, ενώ ο Μπενζεμά δεν καλείται πλέον λόγω του διαβόητου σκανδάλου με τον Βαλμπουενά και το sex tape. Βέβαια ο ίδιος το είχε ρίξει στο γεγονός πως «ο Ντεσάν υποκύπτει στις πιέσεις από το ρατσιστικό κομμάτι της Γαλλίας».

 

Στη Γαλλία η συζήτηση έχει φουντώσει ξανά γύρω από το περιβόητη και αμφιλεγόμενο σύνθημα που συνόδευσε το θρίαμβο του ’98: «black-blanc-beur». «Μαύροι, λευκοί, μιγάδες», δηλαδή. Εκείνη η γενιά ήταν η πρώτη στην οποία τόσοι πρωτοκλασάτοι διεθνείς της Γαλλίας ήταν παιδιά μεταναστών. Βέβαια το κατά πόσον, παίρνουν… συγχωροχάρτι από τα ακροδεξιά κομμάτια της κοινωνίας λόγω της αριστείας τους στον αθλητισμό, είναι μια άλλη κουβέντα. Η σημερινή ομάδα είναι ουσιαστικά η συνέχεια του ’98. Κι αν το τελικός με την Κροατία έχει αποτέλεσμα το δεύτερο αστέρι στην «τρικολόρ» φανέλα, το μόνο σίγουρο είναι πως περήφανο δεν θα γίνει ένα μόνο έθνος, αλλά μια ολόκληρη (πολύπαθη) ήπειρος.

Εικόνα από το Bleacher Report