Γίναμε μάρτυρες μια συνέντευξης τύπου όπου ο Κυριάκος Μητσοτάκης εμφανίστηκε… χαμογελαστός, χωρίς ίχνος ενσυναίσθησης για το δράμα των πυρόπληκτων.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης εμφανίστηκε... χαμογελαστός στη συνέντευξη τύπου δίνοντας την αίσθηση πως δεν έχει ίχνος σεβασμού για το δράμα που έχει συντελεσθεί στην Ελλάδα.

Μετά το χθεσινό απολογητικό… σόου στη συνέντευξη τύπου του Νίκου Χαρδαλιά που λίγο-πολύ ισχυρίστηκε πως τα πάντα έγιναν σωστά τις 9 ημέρες που κάηκε η μισή Ελλάδα, η σημερινή συνέντευξη του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, ήρθε να αποτελειώσει την – από άλλο πλανήτη – επικοινωνία της κυβέρνησης, με αυτόν τον δύστυχο λαό.

Γίναμε μάρτυρες μια συνέντευξης τύπου όπου ο Κυριάκος Μητσοτάκης εμφανίστηκε… χαμογελαστός (!), σχεδόν χαρούμενος θα έλεγε κανείς, για να δώσει απαντήσεις (;) στα καυτά ερωτήματα που βαραίνουν την κυβέρνηση.

Κανένα ίχνος ενσυναίσθησης για το δράμα που έχει συντελεσθεί στην Ελλάδα. Καμία επαφή με τον πόνο του λαού του. Μιλούσε για τη χειρότερη καταστροφή από πυρκαγιές στα Ελληνικά χρονικά, και έμοιαζε έτοιμος να ξεκαρδιστεί στα γέλια. Αν κανείς έβαζε στο mute την τηλεόραση του την ώρα της συνέντευξης, και παρατηρούσε τον κ. Μητσοτάκη, θα πίστευε πως ο Πρωθυπουργός μιλάει για τις διακοπές του.

Οι ερωτήσεις που του τέθηκαν; Κυμαίνονταν από χλιαρή κριτική για τις τραγικές ευθύνες του, έως και ανούσιες γελοιότητες. Πολύ κατώτερα των περιστάσεων τα περισσότερα ΜΜΕ. Μέγα χάσμα υπήρχε, αν συγκρίνουμε τις σημερινές ερωτήσεις των ΜΜΕ με το ύφος και το περιεχόμενο των ερωτήσεων των πολιτών μπροστά στις κάμερες των καναλιών, τις προηγούμενες μέρες.

Όταν του τέθηκε ερώτηση γιατί έδωσε προαγωγή σε 2 αξιωματούχους (Τσουβάλα, Κολοκούρη) που θεώρησε ως υπεύθυνους για τη φωτιά στο Μάτι, ακολούθησε βαριά και ασήκωτη αμηχανία.

Μας είπε πως… «δεν έχουν όλα τα δάση την ίδια οικολογική σημασία». Βέβαια, ήταν απόλυτα ειλικρινής σε αυτό, γιατί άλλο πράγμα είναι ένα… αδιάφορο δάσος  που δεν φυτρώνει ευρώ, και άλλο ένα δάσος που το ξεριζώνουμε για να φτιάξουμε ξενοδοχειακή μονάδα, γιατί «έτσι κι αλλιώς θα καεί», όπως είχε δηλώσει στην Κέρκυρα.

Ακόμα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης μας είπε πως «δεν χρειάζεται να καούν τα δάση για να φτιαχτούν ανεμογεννήτριες», πως «οι ανεμογεννήτριες δεν είναι εχθροί, άλλα σύμμαχοι» και το κυριότερο από όλα, πως «αυτές τις θεωρίες δαιμονοποίησης των ανεμογεννητριών τις υιοθέτησαν οι… αντιεμβολιαστές».

Πραγματικά δεν χωρά ο νους του ανθρώπου το που μπόρεσε να φτάσει η πολιτική χυδαιότητα, μέσα σε αυτές τις δηλώσεις. Ακόμα και μετά από μια τέτοια ανυπολόγιστη καταστροφή, τέτοιες στιγμές που ενδείκνυνται μόνο για περισυλλογή και αυτοκριτική, ένας Πρωθυπουργός να ανακατεύει στη κουβέντα ένα εντελώς άσχετο θέμα και να στοχοποιεί ξεδιάντροπα και πάλι Έλληνες πολίτες, μήπως και κρύψει άλλο ένα γραμμάριο από τους «τόνους» της ανικανότητας του.

Τραγικός, διχαστικός, υπερόπτης, με ξύλινη γλώσσα, περιγράφει τα ερείπια που αφήνει πίσω του, με χαμόγελο. Εκτός κάθε πραγματικότητας. Με ένα «συγγνώμη» καθαρά διακοσμητικού χαρακτήρα. Ενοχλείται από την κριτική. Ενοχλείται από τα social. Προμηνύει ένα εφιαλτικό μέλλον με αναδασώσεις από ιδιώτες και επικές μπίζνες. Mε ανεμογεννήτριες, κλιματικούς νόμους και νέα μορφή ολοκληρωτισμού στα σκαριά, στο όνομα της «κλιματικής κρίσης».